Waterkrisis verdiep!

Miljoene oorsee terwyl dorpe tuis sonder water sit.

Terwyl die Suid-Afrikaanse regering ’n reusebelegging van R800 miljoen in ’n waterprojek in Zanzibar goedkeur, word die omvang van die plaaslike waterkrisis al hoe duideliker. In die Noord-Kaap sit verskeie dorpe reeds met droë krane en geen duidelike aanduiding wanneer die situasie opgelos sal word nie.

AfriForum het ’n dringende beroep gedoen op die Noord-Kaapse premier, dr. Zamani Saul, sowel as verskeie staatsdepartemente, distriksmunisipaliteite en die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie om die waterprobleme wat tans gemeenskappe raak, te ondersoek en daadwerklik aan te spreek.

Dorpe soos De Aar, Loxton, Vaalharts, Delportshoop, Kakamas en Keimoes gaan gebuk onder onbetroubare watertoevoer wat inwoners se gesondheid, waardigheid en plaaslike ekonomiese stabiliteit bedreig. Volgens AfriForum is dit lankal nie meer ’n tegniese probleem nie maar ’n volskaalse humanitêre krisis.

Hierdie situasie staan in skerp kontras met die regering se besluit om Rand Water toe te laat om ’n vennootskap met die Zanzibar-waterowerheid (ZAWA) in Tanzanië aan te gaan vir die bestuur en instandhouding van waterinfrastruktuur daar. Kritici meen die besluit weerspieël ernstige misplaaste prioriteite, veral aangesien groot dele van Gauteng en omliggende provinsies self afhanklik is van Rand Water se dienste.

Die minister van Finansies het onlangs aangedui dat sowat R64 miljard nodig is om Johannesburg se waterprobleme alleen op te los, ’n syfer wat die omvang van Suid-Afrika se infrastruktuurverval beklemtoon. Teen hierdie agtergrond lyk die buitelandse belegging vir baie waarnemers soos ’n luuksheid wat die land eenvoudig nie kan bekostig nie.

Volgens AfriForum skend die gebrek aan betroubare water die grondwetlike reg tot toegang tot water. Die minimum nasionale standaard vereis minstens 25 liter per persoon per dag en ’n betroubare voorsiening van water van minstens 10-liter per minuut. Indien onderbrekings langer as ’n dag duur, behoort noodwatervoorsiening beskikbaar te wees, iets wat volgens berigte nie konsekwent plaasvind nie.

Die groter prentjie is ontstellend. Suid-Afrika staar ’n toenemende waternood in die gesig, van groot metropole tot afgeleë dorpe. Ten spyte hiervan word skaars hulpbronne steeds elders aangewend. Sonder dringende en doelgerigte ingryping kan water, die mees fundamentele van alle basiese dienste, die volgende groot nasionale krisis word.

Vir baie gemeenskappe is die vraag nie meer of daar probleme is nie, maar hoe lank hulle nog sonder ’n volhoubare oplossing kan oorleef.